உயிர் வளி நின்ற 

ஓருயிர் விட்டுச் சென்ற

நத்தைக் கூடொன்று

கிடைத்ததென் 

கையில்;

உயிரினழகு

இன்னமும்

வட்ட வரிகளாய்

உதிர்ந்த சருகின் 

எடையில்;

உடன் எடுத்துச் செல்ல

ஒர் உந்துதல்;

சென்ற உயிர்

திரும்பிடில்

உயிரற்ற கூடை

உயிரோடிணைக்கும் 

கனவில்;

உணர்வின் மிகுதியில்

ஐவிரல் அணைப்பில்

காகித மெத்தையில்

பதமாய் சுருட்டுகையில்

நொறுங்கியது;

 

அச் சிறு ஓடும்,

என் இதயமும்,

சில்லுகளில்;

உதகம் 

பிரிய மறுக்கும்

உயிரற்ற அக்கூடு

உணர்த்தியது,

உயிர் பிரிந்திடினும்

மெய் வேறிடம்

செல்லாது;

 

ஆங்கே

பதை படிவமாகுமேயன்றி

பற்றும் வேற்றுக் கரம் 

ஒட்டாது!                                             

                                                     ~நளினி.